Spor av liv

"farmor"-foto: Solveig Grønstøl

Noko av det finaste eg veit er gamle folk. Levd liv, gleder, og smerter nedtegna i furete ansikt. Livsvisdom spegla i varme auge. Det står i grell kontrast til underholdningsindustriens mantra om glattare hud og ungdommelighetsjaget som pregar samfunnet i dag. Det slår meg gang på gang når eg ser på hollywoodfruer og andre fruer, Jan Tomas, og likesinna; dei er jo ikkje vakre lengre! Når man tar vekk det levde livet i eit ansikt tar ein jo vekk det som er vakkert! Tilbake står kun tomhet og det ytre skallet. Ein slags illusjon om skjønnhet kanskje?

For kva er livet da om ikkje det er både glede og sorg, liv og død, forvilelse, bekymring og håp. Eit ekte og sant liv speglar formeleg heile spekteret. Kvifor då prøve å vere evig ung? Kvifor ikkje finne fram til det vakre i det ikkjeperfekte?

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s