Signe kvila

Eg har aldri møtt verken Solveig eller bestemora hennar. Likevel: heilt sidan førsteopplaget av denne boka kom i ut i 2015, har dei to hjelpt meg til å ta ein kvil når eg treng det. Eller, som dei har lært meg å kalle det: å få meg ei kvild. «No treng du å få deg ei kvild, Ragnhild», har eg høyrt dei seie omsorgsfullt, og så går eg og legg meg ned i to minutt.

Bestemor til Solveig var fembarnsmor slik som eg óg er. Tre månadar om vinteren såg ho sola berre skine på den andre sida av fjorden. Nokon gonger er livet sånn. I mange år. «I slike tider vert kvilda meir kjær. Bestemor måtte ta seg ei kvild både titt og ofte. Og eg, eg fann alltid kvild i hennar varme kjøken» skriv Solveig. Det er trøyst i det.

«Kvild» lar deg bli med inn på bestemor sitt kjøken og finna kvild der. Dette er ei lita bok for deg som er trøyt og lei av overflate, plastikk og polerte facebookfasadar. «Kvild» er for deg som er ute etter det sanne, ekte, ærlege og værbitte. Den er for deg som har opplevd at segla har revna etter ein storm (eller ti). Her kan du glida inn på ein våg du ikkje visste om, og finna kvile. Eller kvild, om du vil.

Velkomen til Solveig si verd. Det er ei verd med mykje lys og nåde; der det er skattar gøymde i mørket, og der Gud stadig jagar etter deg med sin godleik. Som Solveig skriv det: «Gud gjev deg aldri opp.»

Hos Gud kan du kvile med heile di tyngde. Det er nåde, det. Signe kvila!

Ragnhild Helena Aadland Høen, 10. august 2020

Ragnhild er kommunikasjonsleiar ved MF vitenskapelig høyskole, skribent, mor og ein heilt vanleg kristen. Ho har skrive eit nytt forord til Kvild.